Diagnostyka wysiłkowego nietrzymania moczu opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu ginekologicznym oraz specjalistycznych testach urodynamicznych. Lekarz ocenia stopień nasilenia objawów, częstotliwość epizodów nietrzymania moczu i wpływ schorzenia na codzienne życie pacjenta. Czasami stosuje się także test podpaskowy, który pozwala określić ilość traconego moczu podczas określonych czynności.